Spy Satelites

ΚΑΤΑΣΚΟΠΕΥΤΙΚΟΙ ΔΟΡΥΦΟΡΟΙ   Η κορυφή των συστημάτων παρακολούθησης μέχρι το 1990 ήταν ο κατασκοπευτικός δορυφόρος USKH-11 με το ψευδώνυμο κλειδαρότρυπα. Οι κάμερες του, σε τροχιά 160-180 μιλίων πάνω από τη Γη, μπορούν να πιάσουν αυτοκίνητα σε πάρκινγκ των Αθηνών ενώ ο δορυφόρος βρίσκεται π.χ. πάνω από τη Θεσσαλονίκη. Μπορεί να δει οχήματα που κινούνται στο σκοτάδι ή καμουφλαρισμένες βάσεις εδάφους. Δεν μπορεί ακόμη να διαβάζει με ευκολία τις πινακίδες των αυτοκινήτων. Οι φωτογραφίες του, ακτινοβολούνται κατευθείαν σε δέκτη στη γη, ή ρίχνονται με μίνι αλεξίπτωτα στη θάλασσα για να τις περισυλλέξουν πλοία. άλλοι δορυφόροι όπως ο KH-9, πετούν σε χαμηλότερη τροχιά για καθαρότερες φωτογραφίες, ενώ ο Rhyolite, κρυφακούει ραδιοφωνικές εκπομπές από τη σταθερή του θέση (22.000 μίλια πάνω από τη γη). Πάντως ένα από τα καλά που κάνουν οι δορυφόροι, εκτός από το ότι επαληθεύουν τοπικά ρεπορτάζ για γεωλογικές καταστροφές, ή πολιτικές ταραχές, μπορούν να ελέγχουν και τη ρύπανση που προκαλούν διάφορες βιομηχανίες. Αυτή είναι μια κατασκοπεία προς όφελος του κόσμου. Το αντίστοιχο των δορυφόρων στα αεροπλάνα είναι το Μαύρο Πουλί, ή Habu (ονομασία ενός δηλητηριώδους φιδιού στην Οκινάβα), το SR-71 της Lockheed. Είναι ο διάδοχος του κατασκοπευτικού αεροπλάνου U2, που έδρασε κατά το Β΄ παγκόσμιο πόλεμο. Τρέχει γρηγορότερα από μια σφαίρα (πάνω από 2.000 μίλια την ώρα) και μεταδίδει άψογες κρυσταλλικές φωτογραφίες από ύψος 85.000 ποδών. Έχει πλήρωμα δυο ατόμων και φωλιάζει στη μεγαλύτερη αεροπορική βάση του κόσμου στο Beale της Καλιφόρνιας. Μετά το 2000 έχουν βγει τόσα πολλά συστήματα παρακολούθησης, που είναι άσκοπο να τα περιγράψω εδώ, αν όμως θέλετε περισσότερα πατήστε στον ελληνικό τίτλο.